„Infamia” – feeria dla zmysłów i rollercoaster dla nerwów

„Infamię” obejrzałam kilka tygodni temu, na świeżo po premierze w Netfliksie, więc moja ocena pisana dzisiaj jest już przefiltrowana upływem czasu.

A to pozwala, moim zdaniem, zweryfikować siłę przekazu serialu i wydobyć najcenniejsze przesłanie, jakie po sobie pozostawił ten obraz.

Ten serial jest prawdziwą feerią dla zmysłów! Piękne kompozycje wizualne, połączone z bogatą i wyrazistą ścieżką dźwiękową, sprawiają, że widz od pierwszych chwil jest wciągnięty w magiczny świat, gdzie każdy detal ma swoje znaczenie i jest perfekcyjnie zharmonizowany z resztą kompozycji.

Kolory i dźwięki (choć nie jestem fanką rapu) sprawiały, że smakowałam każdy odcinek serialu jak kolorowe makaroniki przyprawione przeróżnymi przyprawami, nierzadko mocno pikantnymi, a nawet chwilami zapierającymi dech. I napięcie, ogromne napięcie, które towarzyszyło zarówno scenom imprezowania w gronie rówieśników, jak i tym, kiedy bohaterowie oddawali się „zakazanym przyjemnościom”, a nawet kiedy wszyscy się bawili podczas festiwalu romskiego w miasteczku… Wciąż spodziewałam się, że zaraz wydarzy się coś strasznego!

Przypadek? Nie sądzę. Lata obserwacji życia przeróżnych mniejszości w naszym kraju i nie tylko w naszym kraju zresztą. Tak, to smutna refleksja, niestety, ale ludzie, którzy w jakiś sposób różnią się od ogółu – czy to swojej klasy w szkole, czy grupy społecznej, narodowej, a nawet rodzinnej – NIE MAJĄ LEKKO. I muszą oglądać się za siebie częściej. I o tym jest ten serial.

Inni w „Infamii” to oczywiście Romowie żyjący w Polsce, choć ten wątek był raczej najmniej zaskakujący. Twórcy starali się zrównoważyć liczbę „złych” i „dobrych” bohaterów po obu stronach i chwała im za to!

Ale główna bohaterka i to, z czym musi się mierzyć, to już szczyty INNOŚCI. Gita wyróżnia się bowiem zarówno jako Romka w swojej szkole i grupie rówieśników, jak i – jako miłośniczka rapu i zachodniego stylu życia – w swojej rodzinie żyjącej w Polsce. To rodzina tradycyjna, patriarchalna – jak zapewne każda wielka romska familia. Od pierwszych scen w polskiej posiadłości krewnych Gity przypomniał mi się równie barwny włoski serial „Suburra”, w którym można oglądać niemal bliźniaczo podobny design domów bogatych Romów z Rzymu. Oczywiście fabuła „Suburry” całkowicie odbiega od naszej polskiej produkcji. Choć również opowiada o odmienności. I to jak!

Konfrontacja wizji świata i życia Gity z tym, czego oczekuje od niej najbliższe i nieco dalsze otoczenie, to nieustający rollercoaster, czyli kołowrotek emocjonalny, którego nie ma szans zatrzymać bez poniesienia ceny. Jak wysoka jest ta cena? Ogromna, jak się okazuje. Nie chcę zdradzać szczegółów i nie chcę też zdradzać, czy to serial z happy endem – bo i tu jest bardzo ciekawie, do samego końca… I oczywiście dla każdego widza happy end może oznaczać coś innego.

Na pewno nie stracimy czasu, oglądając „Infamię”. A ja dodatkowo po tym serialu zaczęłam uważniej słuchać rapu. 🙂

Dodam jeszcze, że poza główną bohaterką, graną przez rewelacyjną Zofię Jastrzębską, z wielką przyjemnością oglądałam również epizody z Janko, czeskim pretendentem do ręki Gity. W mojej ocenie zresztą wszystkie kreacje aktorskie zasługują tu na najwyższe noty.

Oceniam ten serial na 9/10.
Zoja Żak

Podobne wpisy